Opzet Stichting Vrienden MMZ gewijzigd

Veranderende omstandigheden

Veranderende omstandigheden

Sinds 1977 draagt de Stichting Vrienden MMZ bij om Medische Missiezusters waar ook ter wereld te steunen in hun werkzaamheden. Ook ver daarvoor waren familieleden, vrienden en andere betrokkenen actief om geld in te zamelen…

Lees verder>>

Werk dat ook mijn leven verrijkt

Na mijn pensionering kon ik een oude wens van  mijn vrouw en mij  vervullen: als we onze handen vrij zouden krijgen humanitair werk gaan doen, met name voor kinderen.

Een groot deel van mijn beroepsleven heb ik in een topfunctie bij de overheid gewerkt. Toen ik ruim tien jaar geleden vroeg met pensioen ging vanwege de slechte gezondheid van mijn vrouw Mia en zij een paar jaar later overleed, kon ik een oude wens van haar en mij vervullen: als we onze handen vrij zouden krijgen humanitair werk doen. Daarbij was het vooral de bedoeling iets voor kinderen te doen.

Toen mijn vrouw me ontviel en ik bovendien in contact kwam met vrienden met dezelfde ambities, besloot ik onze oude wens te vervullen door samen met hen in Peru voor behoeftige kinderen te gaan werken en daar, naast mijn andere werk, substantieel tijd en energie voor vrij te maken.

Aanvankelijk ging onze aandacht uit naar straatkinderen in Ayacucho en Indianenkinderen rond Cusco, maar geleidelijk raakte ik evenals de anderen gefascineerd door het lot van kinderen met een handicap. Dat zijn bijzondere kinderen die bijzondere aandacht nodig hebben. Bij toeval kwam ik in contact met Zuster Christianne Gadiot, Medische Missiezuster afkomstig uit Roermond, mijn tegenwoordige woonplaats.
Tijdens een gesprek van Tielke Ausems, arts en ook sterk gemotiveerd voor dit werk, en mij met haar bleek dat zij en haar collega’s in Lima en Arequipa onze hulp goed konden gebruiken. Haar collega Zuster Patricia Gootee was in Arequipa doende een centrum voor gehandicapte kinderen op  te zetten, maar had dringend financiële en professionele hulp nodig. Dat was het begin van iets wat voor mij een passie werd. Ik was zeer onder de indruk van wat Patricia samen met enkele medewerkers met vallen en opstaan onder de vlag van Cofari, de naam van het centrum, probeerde van de grond te krijgen. En van de hordes die zij daarbij moest nemen en de tegenslagen die zij moest overwinnen. Er ontstond een sterk engagement van ons met Patricia, de medewerkers, de kinderen en hun families.

een van de jongeren bij Cofari, Peru, opvang voor meervoudige gehandicapte kinderen

Wij zijn vastbesloten hen te blijven ondersteunen. Wij willen dat doen in samenwerking met de Vrienden van de Medische Missiezusters en met andere sympathisanten in Nederland met wie we een samenwerking aan het opbouwen zijn.

Zo willen we onze inzet ook richten op het werk dat Zuster Christianne in Lima met haar collega’s doet voor de kinderen en hun families. Daarvoor hebben we onlangs in Roermond een zogenaamd eigen project van de Vastenaktie mogen uitvoeren. Een van de acties in dat kader was het benefietconcert in de Roermondse kathedraal.

Het is hard werken met kleine stappen, maar het geeft veel voldoening als je dit werk samen met gelijkgestemden kunt doen en weet dat je het doet voor mensen die zich volledig en onbaatzuchtig inzetten voor de zorg voor kinderen die volledig zijn aangewezen op hulp van anderen. Het verrijkt ook mijn eigen leven. Ik vind het een voorrecht dat ik dit mag en kan doen.

Cees Versteden

zuster Pat Gootee bij Cofari, huis voor meervoudig gehandicapte kinderen